του Γιάννη Λιάσκου
(Μελβούρνη – 2003, εφημ. ΤΑ ΝΕΑ)
Ολοκληρώθηκε πρόσφατα και βρίσκεται, ήδη, στο τυπογραφείο, το νέο βιβλίο του Ευθύμιου Κοντού «Η δύναμη της πίστης και της θέλησης», στο οποίο ο συμπάροικος συγγραφέας μας παρουσιάζει μέσα από την αυτοβιογραφία του, άγνωστες πτυχές της ζωής του.
Μας σκιαγραφεί τον ανήσυχο τύπο ενός ανθρώπου που παίρνει το πεπρωμένο στα χέρια του και ξεκινά στα 16 του χρόνια για τη μεγάλη περιπέτεια.
Μοχθώντας και παλεύοντας σε τέσσερις διαφορετικές ηπείρους, Αφρική, Ασία, Ευρώπη, Αυστραλία διαγράφει τον κύκλο της ζωής του για να φτάσει σήμερα σοφός και ώριμος από την πείρα και τα βιώματα που αποκόμισε όλα αυτά τα χρόνια να αποτιμά και να καταγράφει τις πράξεις και τα έργα του. Μέσα από τη διήγηση της πολυτάραχης ζωής του ξετυλίγεται και ο ιστορικός και κοινωνικός περίγυρος των πατρίδων που κατά καιρούς τον φιλοξένησαν καθιστώντας έτσι το βιβλίο του μια ιστορική αυτοβιογραφία που περιέχει πολύτιμα στοιχεία τόσο για τον απλό αναγνώστη όσο και για το μελλοντικό ερευνητή και ιστορικό.
Παράλληλα περιγράφεται και ο τιτάνιος αγώνας ενός ανθρώπου που ξεκινώντας εκ του μηδενός, με μόνο εφόδιο τη «δύναμη της πίστης και της θέλησης» ρίχνεται στα ανταριασμένα πέλαγα της ζωής τους ταραγμένους χρόνους των αρχών του 20ού αιώνα και κατορθώνει να δώσει σάρκα και οστά στα όνειρά του, να εκπληρώσει τους στόχους του, δίχως να συμβιβαστεί, δίχως να προδώσει τις αρχές και τα ιδανικά του, παραμένοντας πάντοτε αγνός και ανιδιοτελής.
Η συναρπαστική ιστορία του ξεκινά από την Αλεξάνδρεια, με τον Ευθύμη 16χρονο ανήσυχο έφηβο να φορτώνεται ένα μικρό μπαούλο με τα λιγοστά ρούχα του, ένα στρώμα, δυο κουβέρτες και δυο λίρες στη τσέπη και να φτάνει στην Αθήνα του 1933.
Έχοντας εμπιστοσύνη στις ικανότητές του καταφέρνει μέσα σε δυσχέρειες να βρει δουλειά σε μηχανουργείο και τα επόμενα δυο χρόνια, χωρίς οικογενειακή επίβλεψη και φροντίδα, επιβιώνει σε μια μεγαλούπολη χωρίς να παρασυρθεί, ξεχωρίζοντας πάντοτε το καλό από το κακό, το νόμιμο από το παράνομο, ώσπου η μοίρα του τον επαναφέρει και πάλι στην Αλεξάνδρεια, με δυο λίρες στην τσέπη και το αχώριστο μπαούλο του.
Εκεί προσλαμβάνεται στα ναυπηγεία ως εφαρμοστής και τα επόμενα τέσσερα χρόνια, ειδικευμένος πλέον τεχνίτης θέτει τις βάσεις της επαγγελματικής του αποκατάστασης ανερχόμενος τεχνολογικά στη θέση του αρχιμηχανικού.
Η επανάσταση του Αμπντέλ Νάσερ το 1952 δυσχεραίνει τη θέση του και ακολουθεί, εκ νέου, μαζί με χιλιάδες άλλους Έλληνες της Αιγύπτου το δρόμο της μετανάστευσης με την οικογένειά του, για την Αυστραλία αυτή τη φορά.
Ο δυνατός του χαρακτήρας και η πίστη στις ικανότητές του συνεχίζουν να τον στηρίζουν και σύντομα όχι μόνο αποκαθίσταται επαγγελματικά και οικονομικά, αλλά αρχίζει να αναμιγνύεται και στα παροικιακά ξεκινώντας μια αξιόλογη κοινωνική δράση προσφέροντας μοναδικές υπηρεσίες στην προσπάθεια της ελληνικής παροικίας της Μελβούρνης να θέσει τις βάσεις της μετέπειτα εξέλιξής της.
Όσα πρόσφερε στο κοινωνικό σύνολο ο Ε. Κοντός τα πρόσφερε από ανιδιοτέλεια και αλτρουισμό δίχως να ενδιαφέρεται για τα πλούτη, αφού πάντοτε θεωρούσε το χρήμα αναγκαίο κακό.
Μαζί με τις παραπάνω δραστηριότητές του καλλιέργησε σε μεγάλο βαθμό και τις σχέσεις του με τις τέχνες και τα γράμματα. Πολυγραφότατος συγγραφέας αλλά και πρωτοποριακός καλλιτέχνης στο χώρο της μεταλλουργικής γλυπτικής, έχει τη δική του ιστορία στην παροικία μας.
Στοχαστής και μελετητής προσπαθεί πάντα να εναρμονίσει τον εσωτερικό του κόσμο με τον εξωτερικό του εαυτό και πιστεύει πως η σωματική και πνευματική μας αυτενέργεια με την οποία όλοι είμαστε προικισμένοι πρέπει να μην πηγαίνει χαμένη. Αλλά ούτε να σπαταλιέται μόνο προς όφελος δικό μας.
Το μεγαλύτερο ψυχικό μεγαλείο είναι, καθώς λέγει ο ίδιος, να αισθάνεσαι τον εαυτό σου υποχρεωμένο να προσφέρει και να αποδίδει για το σύνολο χωρίς ιδιοτέλεια και σκοπιμότητες.
Διαβάζοντας το βιβλίο του Ε. Κοντού θα διαπιστώσουμε ότι ο συγγραφέας θεωρεί πως όλα όσα επέτυχε ανήκουν σε όλους κι ότι σκοπός του δεν ήταν τίποτα άλλο παρά η μεταλαμπάδευση στους νεότερους της πίστης και της δύναμής του για να μπορούν να διαχωρίζουν το καλό από το κακό, διότι αυτά τα δυο συνυπάρχουν όπως η ήρα με το σιτάρι.
Βιβλιογραφία
Ελληνο-Αυστραλοί Λογοτέχνες της Μελβούρνης, Κώστας Αθανασίου, Big Tree Publications, Μελβούρνη, 2008
Copyright secured by Digiprove © 2010
If you enjoy this site please spread the message. Αν σας αρέσει η Διασπορική μοιραστείτε την με τους φίλους σας
Ανδριάνα Καραμήτρου - ζωγράφος
Όπως διάβασα συμπέρανα ότι πρόκειται για ένα σπάνιου ήθους άνθρωπο, και υψηλού ηθικού αναστήματος. Τέτοιοι άνθρωποι είναι η κύρια αιτία για να ελπίζουμε στη ζωή και στην επαναφορά των μεγάλων αξιών που χάθηκαν.
Αφού είναι και καλλιτεχνικός δημιουργός, χαίρομαι διπλά.
Ταξιδέψτε το ήθος του ανδρός και στην Ελλάδα.
Το έχουμε σίγουρα ανάγκη.
Σταύρος Θεσσαλονίκη