Οι αρχαίοι Έλληνες, όπως είναι γνωστό, θεωρούσαν τον εαυτό τους
μέρος της φύσης, («σάρκα εκ της σαρκός της») δηλαδή μέρος του
συνόλου της δημιουργίας. Μιλούσαν πάντα με σεβασμό και
ευγνωμοσύνη για τη μάνα Γη,«που τους γεννούσε και τους ανέτρεφε
στην αγκαλιά της». Ποτέ δεν έκαναν το λάθος (που κάνουμε σήμερα)
να θεωρούν τη γη, σαν κάτι που τους δόθηκε για εκμετάλλευση.
Όλοι γνωρίζουμε (αλλά ετσιθελικά και βλακωδώς «το αγνοούμε»)
ότι είμαστε φτιαγμένοι με τα ίδια συστατικά και αναλογίες, μ’ αυτά της Γης
Και ότι ζούμε γιατί ζει…
Αναπνέουμε γιατί αναπνέει…
Υπάρχουμε γιατί υπάρχει…
Κι όμως δεν περνάει μέρα χωρίς εκδηλώσουμε με διάφορους
τρόπους την ασέβεια και την αχαριστία μας απέναντί της.
————————————————
(Ο άνθρωπος ποτέ δεν θέλησε να ξέρη
Ποιος του δίνει και ποιος του παίρνει.
Ο Ήλιος και η γη του δωσαν τη ζωή
Κι αυτός πάντα ξένους μια τον ένα και
μια τον άλλο μπάζει στη ψυχή του θεούς)
————————————————
ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ ΓΗΣ
Γύρο από τον πυρήνα του ονείρου
(Που λάμπει σαν ήλιος) η τροχιά μας.
Άλλοτε στο περιήλιο χωρίς ποτέ να το πιάνουμε
Άλλοτε στο αφήλιο
Χωρίς ποτέ ολότελα να ξεφεύγουμε.
Οι άνθρωποι γύρο μας
Σαν άστρα συνωστισμένα στον ουρανό
[κι όμως απέχουν τόσο μεταξύ τους]
Χωρισμένα σε διάφορες κατηγορίες και χρώματα.
Τα αισθήματά μας ασταθή
Ν’ αλλάζουν διαρκώς σαν εποχές μες την ψυχή μας.
Αντί-προχθές είχαμε ανομβρία μοναξιά και αδιαφορία.
Προχθές είχαμε συγκεντρώσεις
Από μαύρα σύννεφα
Που κατέφθαναν διαρκώς
Από τους ταραγμένους ωκεανούς της σκέψης.
Χθες είχαμε καταιγίδες και χιόνια
Που ξερίζωσαν πολλές από τις ελπίδες μας
Και κατέστρεψαν όλα τα τρυφερά
Ξεμυτίσματα της αγάπης.
Σήμερα είχαμε γαλήνη και μεταμέλεια
Καθώς κάναμε απολογισμό των πράξεών μας.
Πεντακόσιες χιλιάδες μόρια πέθαναν
Από τις πλημμύρες και την ανομβρία
Σαν επακόλουθο της υπερβολής
των αισθημάτων μας
Πεντακόσιες χιλιάδες μόρια πέθαναν
από ανίατες ασθένειες
Σαν επακόλουθο τη μόλυνση
Της ατμόσφαιρας μες την ψυχή μας.
Κι’ άλλα τόσα σκοτώθηκαν μεταξύ τους
Σε διάφορους πολέμους
Σαν επακόλουθο τη συνεχιζόμενη προσπάθεια
Των ισχυρών συναισθημάτων
Για υπόταξη των μικροτέρων.
Ανάλογες ήταν και οι γεννήσεις
Είμαστε παιδιά της γης.
© Michael Pais
Copyright secured by Digiprove © 2010
If you enjoy this site please spread the message. Αν σας αρέσει η Διασπορική μοιραστείτε την με τους φίλους σας







Ανδριάνα Καραμήτρου - ζωγράφος
Μιχάλη,
Πάντα μου αρέσει η σκέψη σου φίλε μου. Έτσι ακριβώς όπως τα λες είναι. Είμαστε παιδιά μιας γης που την κατασπαράζουμε δίχως ν΄αντιλαμβανόμαστε πως το κάνουμε στη μάνα μας… Εκείνη τα πάντα υπομένει, αλλά ως πότε θα μπορεί να μας συγχωράει.
Ιάκωβος