Category Archives: Διήγημα

Short story – Κατηγορία Διηγημάτων

Ένα Χριστουγεννιάτικο δώρο

Posted on December 23, 2009 by Gabriel

Είχε σουρουπώσει όταν καθώς περπατούσα συνάντησα μπροστά μου την πομπή με τα ομοιώματα  της Παναγίας, με Ιωσήφ που είχε σταματήσει στη μέση του δρόμου. Οι    προσκυνητές είχαν απιθώσει  την πλατφόρμα στη μέση του δρόμου για να βάλουν την κορώνα στο … Continue reading →

Posted in Διήγημα, Λογοτεχνία | Leave a comment

Αααχ!!! Μισή ώρα ανάσα.

Posted on March 2, 2010 by Gabriel

  Εργαζόμουν σε εστιατόριο ακριβώς απέναντι από το Presbyterian Hospital in New York,  10:30 με 11 πρωινή ήταν η δική μου,  μισή  ελεύθερη ώρα, ώρα για φαγητό,  μπορούσα να κάνω το σώμα μου ότι ήθελα, συνήθως έβγαινα έξω να πάρω καθαρό … Continue reading →

Posted in Διήγημα, Λογοτεχνία | Leave a comment

Ενας χαρταετός στο Μανχάτταν

Posted on August 9, 2009 by Justine

Απο τη συλλογή διηγημάτων του βιβλίου «Στις  Αγορές του Κόσμου» (εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα) Ένα ταξίδι στη Νέα Υόρκη ήταν ό,τι είχε ονειρευτεί απο τότε που πήγαινε στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο. Κι αυτοί οι γιάππηδες με τα μάτια στραμμένα στους πίνακες της χρηματαγοράς, τα καλοραμμένα κοστούμια … Continue reading →

Posted in Διήγημα, Λογοτεχνία | Leave a comment

Η Επίσκεψη

Posted on March 1, 2010 by Vana Kontomerkos

της Βάνας Κοντομέρκου Η βροχή είχε σταματήσει. Περπατούσε σκυφτή, ακούγοντας τα λούκια να στάζουν πάνω στα πεζοδρόμια.Τα βήματά της, την οδηγούσαν μόνα τους στο μικρό διόροφο σπιτάκι, στο Μεταξουργείο. Diasporic Associated content 5. Γιώργος Καναράκης 4. O Κραταιός Νόστος 3. … Continue reading →

Posted in Διήγημα, Λογοτεχνία | Leave a comment

Η Ελπίδα, Οι Γλάροι.

Posted on October 2, 2009 by Gabriel

Η φωνή του δεσμοφύλακα τρυπούσε τα αυτιά των κρατουμένων, κρατούσε μια μαγκούρα, έτσι για να δίνει έμφαση στο ποιος ήταν το αφεντικό. Ώρα να κλειστείτε στα κελιά σας ωρυόταν, θα έπρεπε να περάσουν από μια παγωμένη αυλή, όπου από κάθε … Continue reading →

Posted in Διήγημα, Λογοτεχνία | Leave a comment

Η Λαμπρή, το Πάσχα, η Κοινωνία

Posted on March 31, 2010 by Gabriel

Η μάνα  μας είχε μάθει, τη μεγάλη εβδομάδα θα πηγαίναμε στην εκκλησία, την μεγάλη Πέμπτη θα ακούγαμε τα 12 ευαγγέλια,   από νωρίς μαζεύαμε κληματόβεργες, ολόκληρα δεμάτια, τα στήναμε σαν πυραμίδα,  στην κορυφή βάζαμε το ομοίωμα του Ιούδα, τη νύχτα βάζαμε … Continue reading →

Posted in Διήγημα, Λογοτεχνία | Leave a comment

Ιφιγένεια

Posted on October 8, 2009 by Frederika

Στη σκέψη μου έρχεται συχνά μια κοπέλα που γνώρισα πριν πολλά χρόνια σε ένα προάστιο της Μελβούρνης, στα νότια του ποταμού Γιάρρα. Τί να γίνεται άραγε; Βρήκε τελικά την ευτυχία; Τη λέγανε Ιφιγένεια και είχε δυό παιδάκια, την Ειρήνη και … Continue reading →

Posted in Διήγημα, Λογοτεχνία | Leave a comment

Ο Γείτονας

Posted on October 21, 2009 by Gabriel

Μαλλί μακρύ, μαύρο, αχτένιστο, ίσιο λιγδερό που έφτανε μέχρι τους ώμους, γυάλιζε από τη λαδιά της απλυσιάς, ένα σακάκι άχρωμο, φαινόταν καφετί, κάτι σαν λασπόχρωμα, από την πολυκαιρία η φόδρα είχε ξεφτίσει, το αεράκι φυσούσε και χάιδευε τα ξελουρίδια της … Continue reading →

Posted in Διήγημα, Λογοτεχνία | Leave a comment

Ο Ελληνισμός και ο Μέγας Αλέξανδρος

Posted on August 1, 2009 by Astoriani

(Παρελθόν – Παρόν και Μέλλον) ΔΙΗΓΗΜΑ -Έλα κοντά μου, αγόρι μου… Τράβα και τη καρέκλα σου κοντά μου να μου κάνεις λίγη παρέα, είπε ο ασπρομάλλης λεβεντόγερος που, όπως τον χτυπούσε το απογευματινό φως έμοιαζε με εξαϋλωμένο άγιο.  -Ήρθα πιο νωρίς, … Continue reading →

Posted in Διήγημα, Λογοτεχνία | Leave a comment

Ο Μετρητής του Χρόνου

Posted on November 25, 2009 by Gabriel

Μετά από δεκάωρο μεροκάματο στο εστιατόριο αρχίζει ένας καινούργιος αγώνας, ο αγώνας του γυρισμού με το υπόγειο τρένο (μετρό) της Νέας Υόρκης. Βιάζεσαι να φθάσεις στη θαλπωρή του σπιτιού σου. Τα πόδια σου πρησμένα από την ορθοστασία πασχίζουν να σηκώσουν … Continue reading →

Posted in Διήγημα, Λογοτεχνία | Leave a comment

Ουλές Πολέμου

Posted on September 18, 2009 by Gabriel

Εποχή της πείνας, ο Ιταλικός  στρατός κατοχής είχε  επιτάξει τα καλλίτερα σπίτια του χωριού, στην Κεφαλονιά μαζί κι ένα δικό μας. Ανεβασμένος   ξυπόλυτος στο φράχτη  τους χάζευα που μοίραζαν συσσίτιο στην αυλή, που κάποτε ήτανε δική μας,  οι φαντάροι με … Continue reading →

Posted in Διήγημα, Λογοτεχνία | Leave a comment

Πάμε Βόλτα

Posted on August 9, 2009 by Frederika

Μεσάνυχτα! Ο παλιός καλός μου φίλος, ο ασημένιος ολοστρόγγυλος δίσκος, ήλθε και με βρήκε εδώ στην εξοχή αυτή τη φορά.  Κατηφόρησε το βουνό, έφεξε σκοτεινά βοσκοτόπια, μύρισε καπνό απ τις καμινάδες, γεύτηκε την αλμύρα του Ωκεανού, χάιδεψε φυλλωσιές δένδρων, πιάστηκε … Continue reading →

Posted in Διήγημα, Λογοτεχνία | Leave a comment

Το Πάθος

Posted on September 4, 2009 by Gabriel

Μετρούσα τα βήματά μου, κοίταζα σε κάθε γωνία του δρόμου με όραμα την  ελπίδα, μετά από μερικά βήματα έσβηνε κι αυτή σα στιγμιαία αχυρένια φλόγα,  κοίταζα σα χαζός, κοίταζα   μήπως φανεί εκείνη. Η σκηνή σε ένα λιμάνι της Κεντρικής λατινικής … Continue reading →

Posted in Διήγημα, Λογοτεχνία | Leave a comment

Το κλάμα του παιδιού

Posted on January 9, 2010 by Makednos

- Παππού, εεε παππού, έρχεται ο θείος μου με το καινούριο του αυτοκίνητο… έλα, έλα να δεις! – Καλά γιόκα μου, έρχομαι, μη με τραβάς. – Μα έλα τώρα σου λέω γρήγορα, τρέξε, θα μας πάει βόλτα! Θα μας πάει … Continue reading →

Posted in Διήγημα, Λογοτεχνία | Leave a comment

Του Πατέρα το όνειρο

Posted on May 21, 2010 by Gabriel

Από το λιμάνι του νησιού ξεκινούσαν δυο δρόμοι, ο ένας έσκιζε κατ’ ευθεία τον κάμπο στα δυο πήγαινε για την πρωτεύουσα, ο άλλος πήγαινε για το βουνό. Πήρα το δρόμο που ήταν ανήφορος. Ήταν Μάης, εποχή που ανθίζουν οι παπαρούνες, … Continue reading →

Posted in Διήγημα, Λογοτεχνία | Leave a comment