Gabriel | December 23, 2009
Είχε σουρουπώσει όταν καθώς περπατούσα συνάντησα μπροστά μου την πομπή με τα ομοιώματα της Παναγίας, με Ιωσήφ που είχε σταματήσει στη μέση του δρόμου. Οι προσκυνητές είχαν απιθώσει την πλατφόρμα στη μέση του δρόμου για να βάλουν την κορώνα στο άγαλμα της Παναγίας που είχε πέσει καθώς άγγιξε σε κάποιο σύρμα, ήταν μόνο γυναικόπαιδα. Κάποια [...]
Gabriel | March 2, 2010
Εργαζόμουν σε εστιατόριο ακριβώς απέναντι από το Presbyterian Hospital in New York, 10:30 με 11 πρωινή ήταν η δική μου, μισή ελεύθερη ώρα, ώρα για φαγητό, μπορούσα να κάνω το σώμα μου ότι ήθελα, συνήθως έβγαινα έξω να πάρω καθαρό αέρα ή ας πούμε να μου φύγει από πάνω μου αυτό το αίσθημα της καταπιεστικής [...]
Justine | August 9, 2009
Απο τη συλλογή διηγημάτων
του βιβλίου «Στις Αγορές του Κόσμου»
(εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα)
Ένα ταξίδι στη Νέα Υόρκη ήταν ό,τι είχε ονειρευτεί απο τότε που πήγαινε στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο. Κι αυτοί οι γιάππηδες με τα μάτια στραμμένα στους πίνακες της χρηματαγοράς, τα καλοραμμένα κοστούμια και τις πολύχρωνες γραβάτες , μ’ αυτό το απόλυτα βέβαιο ύφος της επιτυχίας, αποτελούσαν την ιδανική μορφή του [...]
Vana Kontomerkos | March 1, 2010
της Βάνας Κοντομέρκου
Η βροχή είχε σταματήσει. Περπατούσε σκυφτή, ακούγοντας τα λούκια να στάζουν πάνω στα πεζοδρόμια.Τα βήματά της, την οδηγούσαν μόνα τους στο μικρό διόροφο σπιτάκι, στο Μεταξουργείο.
Πόσο τ’αγαπούσε αυτό το σπιτάκι..΄Ενας Θεός μόνο ήξερε..Η ζωή της ολόκληρη, ήταν γεμάτη απ’αυτό. Από χρώματα, λουλούδια και μυρουδιές που έβγαιναν μέσα από τα παλιά του κουφώματα και [...]
Gabriel | October 2, 2009
Η φωνή του δεσμοφύλακα τρυπούσε τα αυτιά των κρατουμένων, κρατούσε μια μαγκούρα, έτσι για να δίνει έμφαση στο ποιος ήταν το αφεντικό.
Ώρα να κλειστείτε στα κελιά σας ωρυόταν, θα έπρεπε να περάσουν από μια παγωμένη αυλή, όπου από κάθε γωνία της, τους παρατηρούσαν οπλισμένοι φύλακες, ανεβασμένοι στις σκοπιές τους. Από την αυλή αυτή ξεκινούσε μια [...]
Frederika | October 8, 2009
Στη σκέψη μου έρχεται συχνά μια κοπέλα που γνώρισα πριν πολλά χρόνια σε ένα προάστιο της Μελβούρνης, στα νότια του ποταμού Γιάρρα. Τί να γίνεται άραγε; Βρήκε τελικά την ευτυχία;
Τη λέγανε Ιφιγένεια και είχε δυό παιδάκια, την Ειρήνη και τον Άρη που πήγαιναν στο Δημοτικό σχολείο της περιοχής.
Είχε τελειώσει τα ψώνια της στη [...]
Gabriel | October 21, 2009
Μαλλί μακρύ, μαύρο, αχτένιστο, ίσιο λιγδερό που έφτανε μέχρι τους ώμους, γυάλιζε από τη λαδιά της απλυσιάς, ένα σακάκι άχρωμο, φαινόταν καφετί, κάτι σαν λασπόχρωμα, από την πολυκαιρία η φόδρα είχε ξεφτίσει, το αεράκι φυσούσε και χάιδευε τα ξελουρίδια της φόδρας, που κρεμόταν, σα να ήταν τριζόνια αϊτού που πετούσαμε με σπάγκο βενέτικο κερωμένο από [...]
Astoriani | August 1, 2009
(Παρελθόν – Παρόν και Μέλλον) ΔΙΗΓΗΜΑ
-Έλα κοντά μου, αγόρι μου… Τράβα και τη καρέκλα σου κοντά μου να μου κάνεις λίγη παρέα, είπε ο ασπρομάλλης λεβεντόγερος που, όπως τον χτυπούσε το απογευματινό φως έμοιαζε με εξαϋλωμένο άγιο. -Ήρθα πιο νωρίς, παππού, μα είχες κλειστά τα μάτια σου…
-Ο ήλιος, παιδί μου, ο ήλιος. Εσένα σου δίνει [...]
Gabriel | November 25, 2009
Μετά από δεκάωρο μεροκάματο στο εστιατόριο αρχίζει ένας καινούργιος αγώνας, ο αγώνας του γυρισμού με το υπόγειο τρένο (μετρό) της Νέας Υόρκης. Βιάζεσαι να φθάσεις στη θαλπωρή του σπιτιού σου. Τα πόδια σου πρησμένα από την ορθοστασία πασχίζουν να σηκώσουν τα βαριά παπούτσια σου, που μοιάζουν σα φέρετρα να κολλάνε σε κάθε σκαλοπάτι, σαν αυτό [...]
Gabriel | September 18, 2009
Εποχή της πείνας, ο Ιταλικός στρατός κατοχής είχε επιτάξει τα καλλίτερα σπίτια του χωριού, στην Κεφαλονιά μαζί κι ένα δικό μας. Ανεβασμένος ξυπόλυτος στο φράχτη τους χάζευα που μοίραζαν συσσίτιο στην αυλή, που κάποτε ήτανε δική μας, οι φαντάροι με κοίταζαν με πρόσωπα ανέκφραστα λες και φορούσαν κέρινες μάσκες.
Τους κοίταζα λαίμαργα, τα μάτια μου γουρλωμένα [...]
Frederika | August 9, 2009
Μεσάνυχτα! Ο παλιός καλός μου φίλος, ο ασημένιος ολοστρόγγυλος δίσκος, ήλθε και με βρήκε εδώ στην εξοχή αυτή τη φορά.
Κατηφόρησε το βουνό, έφεξε σκοτεινά βοσκοτόπια, μύρισε καπνό απ τις καμινάδες, γεύτηκε την αλμύρα του Ωκεανού, χάιδεψε φυλλωσιές δένδρων, πιάστηκε στης Άνοιξης τη μυρωμένη αγκάλη και ήλθε και στάθηκε στην αυλή μου. Τον είδα απ’ το [...]
Gabriel | September 4, 2009
Μετρούσα τα βήματά μου, κοίταζα σε κάθε γωνία του δρόμου με όραμα την ελπίδα, μετά από μερικά βήματα έσβηνε κι αυτή σα στιγμιαία αχυρένια φλόγα, κοίταζα σα χαζός, κοίταζα μήπως φανεί εκείνη. Η σκηνή σε ένα λιμάνι της Κεντρικής λατινικής Αμερικής το φορτηγό βαπόρι που ήμουν πλήρωμα ήταν τακτικών γραμμών οπότε ήταν σα να ζούσα [...]
Makednos | January 9, 2010
- Παππού, εεε παππού, έρχεται ο θείος μου με το καινούριο του αυτοκίνητο… έλα, έλα να δεις!
- Καλά γιόκα μου, έρχομαι, μη με τραβάς.
- Μα έλα τώρα σου λέω γρήγορα, τρέξε, θα μας πάει βόλτα! Θα μας πάει βόλτα με το ωραίο αυτοκίνητο!
- Πήγαινε Σωκράτη μου να φωνάξεις τη μάνα σου κι εγώ έρχομαι, μια [...]
|
A new column in
Diasporic |
|
Michael
Morgan's |
Login to connect with Others on Diasporic Literature Spot:
Powered by 
Mingle
