administrator | November 20, 2009
Κριτική για λογαριασμό της Ένωσης Ελλήνων Λογοτεχνών Συγγραφέων των Πέντε Ηπείρων(ΕΕΛΣΠΗ) από την Ελευθερία Μπέλμπα – γραμματέας της ΕΛΣΠΗ – και αφιερώνεται στην ΟΔΕΓ.
Εκδόσεις ΖΗΤΗ, Θεσσαλονίκη 2009
Η «4η Ανθολογία της Ε.Ε.Λ.Σ.Π.Η.» είναι μια έκδοση που επιχορηγήθηκε από το Κοινωφελές Ίδρυμα Ωνάση και περικλείει αποσπάσματα των έργων Ελλήνων αποδήμων και κατοίκων της χώρας που συγκαταλέγονται στη [...]
administrator | July 14, 2009
Εδώ μπορείτε να διαβάσετε μέρος από το βιβλίο ‘74 υπό σκιάν’. Το δείχνουμε σαν παράδειγμα του τι μπορεί να γίνει στο Διαδίκτυο με τα βιβλία μας. Δεν χρειάζεται να τα εκτυπώνουμε πλέον.
Για ν’ αλλάζετε σελίδα πατάτε το βελάκι >> ή << στο κάτω μέρος του βίντεο ή πιάνετε με το δείκτη του ποντικιού την κάτω άκρη [...]
administrator | July 14, 2009
Changing the language displayed on the Dashboard (where we add/modify posts) is very easy and straight forward for those who want to read instructions in Greek. Please watch the video supplied below on how to do it. However remember that only two languages are available at this stage. They’re English (en_US) and Greek (el). If [...]
Makednos | December 4, 2009
It is a fact that a plethora of studies have been carried out on all types of traditional literature, with the exception of literature in electronic formats, an area which has remained largely unexplored. This paper examines one facet of such literature as a distinct body; that which appears in digital format on the Internet in Greek, mainly created by writers of the Diaspora.
dimitris | August 10, 2009
Είμαι αρκετά μεγάλος πια
για να κρίνω τ’ άκριτα,
αυτά που μόνο μια παιδική αθωότητα
μπορεί να ξεδιαλύνει
στο βάθος ενός αληθινού ονείρου
έτσι που τα ελαφροπατήματα
του κάθε στρατοκόπου
να τον οδηγούν σχεδόν ανεπαίσθητα
στις έρημες αποβάθρες
που μοιάζουν με χιονισμένα χωράφια
γκρίζους χειμώνες
και λούνα παρκ απ’ τη μνήμη μας
στις παλιές γειτονιές
τα πολύχρωμα καλοκαίρια
είμαι αρκετά μεγάλος πια
για να θυμάμαι τα οράματα
μα προσπαθώ να πιαστώ
απ’ [...]
Makednos | November 25, 2009
η Αγγελιοφόρος ΙΙ
Δρ. Έρμα Βασιλείου
Μέσα σ’ έναν κόσμο γεμάτο βία απ’ όλες τις πλευρές του νοητού και ανόητου, σ’ έναν κόσμο γεμάτο αδικία σ’ όλα τα φάσματα της επιβίωσης, έναν κόσμο γεμάτο συμφέρον και υπεροψία που σπάζει κόκαλα, έρχεται μια Αγγελιοφόρος (ή Αγγελιαφόρος) περπατώντας αγέρωχα με το δικό της ιδιαίτερο ρυθμό κι αχτένιστη στην κόμη, [...]
erma | December 7, 2009
(c) Έρμα Βασιλείου
Έκλαψα τόσο για τον Πόντο
που έχω πια χάσει την ακρίβεια των ημερών
σχημάτισα ένα σύννεφο, με σωρώννει
στην ομίχλη
με διακονεύει στα γύρω περίχωρα
τη νύχτα
με το μισθό μιας θλίψης ανάβω ένα-ένα τα φώτα
στο πάλκο της αγχόνης
να υποδυθώ μιαν απλή
βουβή γυναίκα
που δεν θα παίξει άλλο συναίσθημα
…δεν θα παίξει με άλλο συναίσθημα
όλα ξεπεράστηκαν, πολεμιούνται
Gabriel | December 23, 2009
Είχε σουρουπώσει όταν καθώς περπατούσα συνάντησα μπροστά μου την πομπή με τα ομοιώματα της Παναγίας, με Ιωσήφ που είχε σταματήσει στη μέση του δρόμου. Οι προσκυνητές είχαν απιθώσει την πλατφόρμα στη μέση του δρόμου για να βάλουν την κορώνα στο άγαλμα της Παναγίας που είχε πέσει καθώς άγγιξε σε κάποιο σύρμα, ήταν μόνο γυναικόπαιδα. Κάποια [...]
sofia | August 27, 2009
Once upon a time…
Μια φορά κι έναν καιρό, όχι πολύ παλιά,
γιά περισσότερο από τέσσερα εκατóχρονα,
δυναστείες Οθωμανών Σουλτάνων
βασίλευαν σαν βαριά σύννεφα,
διώχνοντας τη λιακάδα από τους Ουρανούς.
Ο τρόμος γέμιζε τον κάποτε ελεύθερο αέρα της:
oι βράχοι της πονούσαν, οι θάλασσές της έκλαιγαν,
τα πουλιά της έκρωζαν θρηνητικά,
τα λουλούδια της μαραίνονταν, ο λαός της υπέφερε—
erma | August 17, 2009
Ήθελα να είμαι
το μολύβι
στην άκρη μιας κλωστής
ή το χαρτί
στην άκρη της κλωστής
να μπορώ να βρω τον εαυτό μιας λύτρωσης
και υπέρ χιόνας να λευκανθώ
από κάθε λεκέ
σε μέρες μεγάλης καταιγίδας
μέσα από φωτεινή ακινησία
ή σκοτεινή κίνηση
στην κάμαρα μιας κάμερας
να αιωρούμαι
από ένα εκκρεμές που τρέμει
να μην κάνει λάθος
δεν προφταίνει τις ώρες
απομακρύνθηκα σαφώς
από τις ηχητικές μόνο μορφές
του πρωτότυπου…
χωρίς στήριγμα
θέλω να [...]
dimitris | October 5, 2009
Όλοι γυμνοί ξεπροβάλουν
Οι πρόγονοι κι οι επίγονοι
Σε δάσος πευκοβελόνων καρτερούν
Τα κεφάλια τους παράταιρα
Σαν εχθροί
Που επιβουλεύονται
Την όποια χώρα
Προσπαθούν να ντυθούν στα λευκά
Αλλά μόλις που προλαβαίνουν
Να καμωθούν τους αθώους
Τα επιχειρήματα εξαντλούνται
Και μένουν ολόγυμνοι
Χωρίς κριτική
administrator | July 27, 2009
Καλωσορίζω με τη σειρά μου το diasporic.net του συγγραφέα καλού φίλου και συμπάροικου Ιάκωβου Γαριβάλδη. Συγχαρητήρια Ιάκωβε. Υποστήριξα στο παρελθόν με μέτρο και σύνεση και άλλες τέτοιες προσπάθειες και δεν θα μπορούσα ν’ αρνηθώ την υποστήριξή μου και σ’ αυτήν. Με βρίσκει όμως και σκεπτική το καλωσόρισμα.
Η τεχνολογία, είναι γνωστό, μας δίνει και μας [...]
Gabriel | February 4, 2010
Κάθε δάκρυ του γέρου που πέφτει,
ένα μπλε τριαντάφυλλο ανοίγει,
κάθε του ροδοπέταλο ένας καθρέφτης,
π’ αντανακλά μια ναυτική ιστορία.
Σκύβει ο γέρος να μαζέψει δάκρυα
με αρώματα της νιότης ποτισμένα,
φουρτούνες, αγάπες, αναμνήσεις,
σε ροδοπέταλα τυλιγμένα.
dimitris | August 7, 2009
Αποστάγματα σοφίας
αναβλύζουν απ’ τη ζωή
όπως ο μούστος των σταφυλιών
ξεχύνεται στα πατητήρια
της καθημερινότητάς μας.
Ανεπαίσθητα αποστάγματα
που θα γίνουν χείμαρροι,
καταιγίδες αγάπης
σε αέναη πάλη
με μια πόρνη σχέση,
κουρελιασμένη,
έτσι που το είναι μας
να μη φείδεται
κόπου και χρόνου
να υπερβεί τις όποιες ροές
της ξεκληρισμένης ζήσης
της πλύστρας μάνας,
της δούλας κόρης…
έτσι που να ξαμοληθούν
τ’ άγρια πάθη στρόβιλοι
κι οι απωθημένες επιθυμίες
οίστροι από μικρές τραγωδίες,
να γίνονται ένα [...]
spyros | November 12, 2009
Ξεμπλέκω
με τα χέρια μου
την καταχνιά από το πρόσωπό μου
και γέμισε το σώμα μου αίμα
από τις πηχτές ανάσες
των πόλεων
Πέφτω ανάσκελα στη γη
κι ακούω το παράπονο τής
μολυσμένης μήτρας της από
τα χέρια των παιδιών της
Κι όπως κοιτάζω τον ουρανό
βλέπω καλικάτζαρους
να τρυπάνε με αιχμηρά δόρατα
το σώμα του κρεμασμένου ήλιου
dimitris | December 12, 2009
Ζούμε με κοινότυπους αφορισμούς / We live with common aphorisms
Τα φαντάσματά μας επανέρχονται απρόσκλητα / Our ghosts are coming uninvited
Το σαρκίο μας περιέχει μια περιορισμένη λογική / Our flesh contains a limited logic
Περιφέρει την εκκωφαντική του ασημαντότητα / Carries around its deafening insignificance
Δεν εξαφανιζόμαστε παρά προσδοκούμε / We don’t disappear but expect
Οι κοινοί μας φόβοι [...]
Gabriel | August 30, 2009
Αχ! Αυτά τα Όνειρα.
Στα όνειρα δεν χρειάζεται να βάλουμε φωτογραφίες ή εικόνες, μια και τα όνειρα από μόνα τους τις ζωγραφίζουν.
Από μικρό παιδί είχα ένα όνειρο, μου άρεσε να γράφω, το όνειρό μου ήταν να βλέπω τον εαυτό μου ακουμπισμένο σε ένα τραπέζι με μολύβι και χαρτί να αποτυπώνει τα γεννοβολήματα της πένας μου, να [...]
Gabriel | March 2, 2010
Εργαζόμουν σε εστιατόριο ακριβώς απέναντι από το Presbyterian Hospital in New York, 10:30 με 11 πρωινή ήταν η δική μου, μισή ελεύθερη ώρα, ώρα για φαγητό, μπορούσα να κάνω το σώμα μου ότι ήθελα, συνήθως έβγαινα έξω να πάρω καθαρό αέρα ή ας πούμε να μου φύγει από πάνω μου αυτό το αίσθημα της καταπιεστικής [...]
dimitris | August 4, 2009
κανένας δισταγμός
σε ολισθηρές στιγμές
σίγουρα χνάρια
σε βρεμένα προσανάμματα
κανένα λίκνισμα
σε ρυθμούς κρύους
κανένα αδιόρατο τραύμα
σε κλιμακτηρίους κραυγών
απόπειρα εξέγερσης
στις χαραμάδες του ναρκισσισμού
υπονόμευση με βρυχηθμούς
των κεντρικών πυλώνων
14/3/2007
Frederika | August 18, 2009
Άσε άλλο ένα χρόνο
να καθήσει στους ώμους σου
μαζί με τόσους άλλους που πέρασαν
Έχεις πολλά να πεις
τις κρύες νύχτες του Χειμώνα
με τη μουσική του χτες
στους κτύπους της καρδιάς σου
Συνέχισε τον δρόμο σου
Gabriel | February 19, 2010
Η ανάσα της φάλαινας
ακουγόταν σαν τη
βουτιά της πλώρης
σε φουσκοθαλασσιά.
*
Τα χελιδονόψαρα πετούσαν
στην κουβέρτα ξεψυχούσαν
Τα δελφίνια τούμπες κάναν
Απ την πλώρη μας περνούσαν.
*
andrea | November 1, 2009
Ψηλαφίζοντας
της λευτεριάς σου
τα σημάδια
Κύπρο…
Σε πρόδωσαν
και σε προδίδουν άλλη μια φορά
οι φίλοι κι οι δικοί,
στις φλέβες δεν ωρίμασε το αίμα.
Σε κάρφωσαν
και σε καρφώνουν στο σταυρό
νύχτα και μέρα,
αχόρταγο το στείρο βλέμμα των αρχόντων.
Makednos | September 8, 2009
Αφηρημένο κι ονειροπόλο μ’ αποκάλεσε κάποτε ένας καθηγητής μου. Κι αυτό γιατί με το σουλατσάρισμα του νου σε τόπους που μόνον η φαντασία μπορεί να μας μεταφέρει είχα πάντα τη ικανότητα να ξεχνιέμαι και ν’ αποσπάω προσωρινά το πνεύμα μου από τα πρόσκαιρα εγκόσμια. Είχα και έχω ακόμη την ικανότητα να νιώθω ικανοποίηση, να φέρνω [...]
Makednos | August 17, 2009
αφιέρωμα στον αγαπητό φίλο
Κώστα Δουρίδα
Σήμερα και πάλι επισκέφτηκα τις ιστοσελίδες σου
παρ’ όλο που μύνησα από καιρό στον εαυτό μου
να σταματήσει, να μη με σπρώχνει πλέον
να τρέχω τόσο παθιασμένα,
να τρέχω τόσο μακριά κι απεγνωσμένα για λίγα δευτερόλεπτα
σ’ εκείνα τα λημέρια πούφτιαξες
και στις σπηλιές που παίζουμε κρυφτούλι με τις σκέψεις σου
τις πιο απίστευτές σου αναρτήσεις.
administrator | September 3, 2009
Έπρεπε κάποτε να δίνονταν η ευκαιρία στους λογοτέχνες μας να έχουν το δικό τους βήμα, ένα βήμα που θα τους βοηθήσει να προβληθούν κι έξω από τα στενά όρια της δικής μας παροικίας.
Κι είναι ακόμη πιο ελπιδοφόρο ότι το βήμα αυτό είναι της φροντίδας κάποιου που ποτέ δεν δίστασα να τον θεωρώ σαν από τους [...]
Christos | August 29, 2009
Πάω να κοιμηθώ άϋπνος …
Έξω η πανσέληνος με κοιτάει σαν Παντάνασσα,
σε μακρινή απόσταση που δημιουργεί οικεία,
ένας γιγάντιος Αποστερίτης σε τόσο γόνιμο ύψος
φεγγοβολώντας μες στις συμπληγάδες των συννεφών
και το σεληνόφως με μαγνητίζει ολόσωμα,
είναι σαν να με τρέφει πνευματικός ομφάλιος λώρος,
τροφή ουράνια και προκλητικά φωτεινή.
dimitris | July 30, 2009
Δεν ξέρω πότε ξέδωσα
σ‘ ακαθόριστες σκιές
να καλύψω τ‘ απόβραδα
να διαλύσω τις ομίχλες
Δεν ξέρω πότε σάρωσα
τα ράκη των ηδονών
να περιμαζέψω τα κομμάτια
των πολύπτυχων ρύπων
Ξέρω ότι οι προμελετημένοι τυφώνες
της εξάντλησης δεν με πείθουν
και δεν θ‘ αφεθώ
στα δεκάρικα λογίδρια
στις συνοικιακές πλατείες
τις περιχαρακωμένες
από αγωγούς λοβοτόμησης
κι ανούσα γενέθλια πάρτι.
dimitris | August 12, 2009
Του Δημήτρη Τρωαδίτη
Ο Δημήτριος Παπαρρηγόπουλος ήταν γιος του ιστορικού Κωνσταντίνου Παπαρρηγόπουλου (Κωνσταντινούπολη 1815-Αθήνα 1891). Γεννήθηκε το Σεπτέμβρη του 1843 στην Αθήνα. Ο Ιωάννης Ζερβός, αλλά και άλλοι βιογράφοι και ερευνητές, αναφέρουν ότι η οικογένειά του ήταν διακεκριμένη οικογένεια που καταγόταν από τη Βυτίνα Αρκαδίας Πελοποννήσου.
Frederika | September 6, 2009
Πολλές φορές σεργιάνισες
στα δρομάκια της ψυχής μου, πατέρα
Σε είδα να χαμογελάς, να στέκεσαι στο κεφαλόσκαλο
ορθός, ηλιοκαμένος με τη δυνατή του Ιούλη αχτίδα
να χαστουκίζει το πρόσωπό σου
Σε είδα κάτω απ’ την κληματαριά με το ροδοκόκκινο
τσαμπί στο χέρι να μοιράζεις αγάπη και ζωή
κι η μάνα δίπλα να μετράει τη χαρά της
Σε είδα να στριφογυρίζεις με τ’ αλέτρι
να [...]
dimitris | September 1, 2009
Φιλιά στον αέρα
φεύγουν και χάνονται
με χειρονομίες απελπισίας
στην ανεστραμμένη ζωή μας
στα κατάφωτα καταστήματα
της ιλουστρασιόν ύπαρξής μας.
Κρυβόμαστε τα πρωινά
σ’ ανάποδους τόπους
κι αρδεύουμε σιωπηλά
όλα όσα μας στερούνται
επιστρέφοντας κατάκοποι
με μια μετέωρη παύση.
|
A new column in
Diasporic |
|
Michael
Morgan's |
Login to connect with Others on Diasporic Literature Spot:
Powered by 
Mingle
