Poetry Reading
Ανδριάνα Καραμήτρου - ζωγράφος
Χροιά της αφθαρσίας
Posted By Makednos on March 16, 2010
Ομιλία στην Δ’ Έκθεση Βιβλίου
Μελβούρνη – 2005
Φυσάει,
φυσάει αδυσώπητα σε μια απόμακρη πολι-
τεία σαν διαβαίνουν σαστισμένοι οι
σωτήρες, για να περισώσουν ότι προλά-
βουν από τα συντρίμμια
και τον αμείλικτο άνεμο της τρο-
μοκρατίας που παίρνει μαζί του τη νιότη, το πνεύμα, τα κάλλη…
Εδώ και τώρα μοιράζεται η νοσταλ-
γία, κι οι ανατριχιαστικές μνήμες από αμέτρητους,
αμέτρητους τάφους
Η φθορά πλέον φθείρεται, εφόσον δεν κατορθώνει να πτοήσει το ηθικό του δημιουργού που βάζει στόχο την έκφραση και μέσα από μια αφτιασίδωτη ειλικρίνεια, προσφέροντας τη δικαιοσύνη και τα εσώκλειστα ‘πιστεύω’ του. Αποτέλεσμα είναι το αντίδοτο στα σύγχρονα και παγκόσμια γεγονότα.
Όσο για τη φθορά την οποία επιφέρει ο χρόνος, γίνεται ο τρόπος επίδρασης στο έργο, στο σώμα και στο πνεύμα που τα κάνει πιο κατανοητά, πιο αξιόλογα. Η πρώτη μέρα επιστρέφει στη μνήμη, τότε που καταλάβαμε τι σημαίνει η λέξη ‘αφθαρσία’ και παίρνει σάρκα και οστά τώρα, μετά από τόσα χρόνια, για να μας δείξει την αντίθεση μεταξύ της αδράνειας και της δραστηριότητας. Η μέρα αυτή είναι και θα παραμείνει βαθιά ριζωμένη κι ανεξίτηλη στην ψυχή του Έλληνα ομογενή δημιουργού.
Τον συγγραφέα που ακολουθώντας το ήθος δεν τον φοβίζει η φθορά γιατί γνωρίζει πως οι τάφοι ποτέ δεν θα ξεπεράσουν τις νέες μας δημιουργίες. Και κάθε χρόνος που περνά έχει τη δική του ιδιαιτερότητα αφήνοντας μια νέα γρατσουνιά όχι μόνο στα χαρτιά και ψηφιακά μέσα αλλά και στη μνήμη. Κι αυτή η μνήμη τώρα δεν θα φθαρεί όσο πατάει πάνω στα δικά μας πιστεύω. Η αφθαρσία είναι σύμμαχός μας. Είμαστε οι μόνοι που αψηφώντας το θάνατο προχωράμε στους δρόμους που χάραξαν οι ιδεολογίες μας σε μια κοινωνία που φοβάται ακόμη και τη σκιά της.
Εδώ ο απόδημος συγγραφέας είναι κάτι ακόμη πιο αληθινό. Δεν ήρθε στην αλλότρια γη για να δει πόσο όμορφες στιγμές θα περάσει σε απογευματινούς περιπάτους. Ήρθε για να δουλέψει σκληρά, για ένα καλύτερο αύριο, για ’κείνον και την οικογένειά του. Για την ηθική του ισορροπία και την ανάγκη να επιζήσει όχι μόνον σαν σώμα, αλλά κυρίως σαν πνεύμα, σαν γλώσσα, σαν μια μερίδα του ανθρωπισμού που πέρασε τόσα πολλά, ανέχθηκε τόσα πολλά.
Αυτοί βέβαια που δημιουργούν χρησιμοποιώντας την τέχνη του λόγου δεν είναι όλοι γεννημένοι στη χώρα που διάλεξαν να ζήσουν. Τρανό παράδειγμα οι ελληνικής καταγωγής συγγραφείς στην Αυστραλία. Συνάμα και τα παιδιά τους που χρησιμοποιούν την ελληνική, γόνοι ενός καλύτερου αύριο, πέραν από τις αδυναμίες και ελλείψεις των προγόνων τους. Γεγονός επίσης το οποίο επισφραγίζει ότι η πρώτη γενιά είχε μια θετικότατη επιρροή στους απογόνους της. Πάντοτε με το σκεπτικό ότι δεν γνωρίζουμε το ποσοστό των συγγραφέων που δεν μετανάστευσαν αλλά γεννήθηκαν στην Αυστραλία…
Ο Ελληνο-Αυστραλός συγγραφέας, όπως και ο αντίστοιχος ομογενής οπουδήποτε γης, δεν ξέχασε ποτέ τον τόπο προέλευσής του, τη γλώσσα και τον πολιτισμό του. Έγραψε βιβλία φέρνοντας μια ιδιαιτερότητα στη χώρα που ζει. Σε αρμονία με το νέο του περιβάλλον και με αυτά που διδάχτηκε από τη ζωή έφερε σε πέρας ένα έργο αξιοζήλευτο για οποιαδήποτε κοινωνική μειονότητα.
Τι όμως είναι αποτελεσματικός συγγραφέας; Αποτελεσματικός συγγραφέας είναι αυτός που συγγράφει αυτό που πολλοί γνωρίζουν, αλλά φοβισμένοι θέλουν να κρύψουν, από τους γύρω και κυρίως από τον εαυτό τους. Αποτελεσματικός συγγραφέας είναι αυτός που ξέρει ότι γνωρίζει αρκετά για κάποιο θέμα και συνάμα κάνει μια μεγαλύτερη προσπάθεια να το εξερευνήσει βαθύτερα. Αυτός που δεν είναι δέσμιος των σκέψεών του, αλλά δεσμεύεται να τις εξωτερικεύσει με τα μέσα που γνωρίζει. Πάντα προσπαθώντας αυτά τα μέσα να είναι άφθαρτα σαν τη γόνιμη σκέψη που περιέχουν.
Αυτή είναι η χροιά της αφθαρσίας… Εκείνες ή εκείνοι που άφησαν το στίγμα τους στην ελληνική γλώσσα, έστω τόσο μακριά που δεν φαίνονται στον ορίζοντα του κορμού της πατρίδας που τους σκόρπισε, με αποτέλεσμα να εμφυτευτούν νέες γόνιμες σκέψεις και ανησυχίες, οι οποίες φαίνονται μέσα από τα δικά τους δημιουργήματα στο τέρμα του ανέμου που τους έφερε στον ξένο τόπο. Ο ίδιος άνεμος που θα τους πάρει κάποια μέρα αλλά θ’ αφήσει ανέγγιχτο το συγγραφικό έργο τους.
Η ύπαρξη του Ελληνο-Αυστραλιανού βιβλίου έχει να κάνει με την εξερεύνηση της αλήθειας της εγκατάστασης των Ελλήνων στην Αυστραλία τα προηγούμενα ογδόντα και πλέον χρόνια. Την εξερεύνηση της αλήθειας μετά την κάθαρση που επιφέρει σε όλους ο στρόβιλος της μετανάστευσης. Στις μέρες μας ακόμη και ο στρόβιλος της τρομοκρατίας. Μια αλήθεια που δεν έχει σχέση με τίποτε άλλο, εκτός από του να μας μορφώσει και να μας εκπαιδεύσει στα κοινά του σύγχρονου έλληνα που θέλει να δημιουργεί αθάνατα πνευματικά συγγράμματα…
Ιάκωβος Γαριβάλδης
© 2005
Copyright secured by Digiprove © 2010
Related Posts
No related posts.
Ημερ. λήξης 15 Σεπτ. 2010
Comments
Leave a Reply
Get notified of new posts (Ειδοποιήστε με για νέα άρθρα):