tasos damianos | February 24, 2010
Si fuera Dios por un solo día,
Aboliría las guerras fraticidas,
El hambre, la miseria, la pobreza,
La inequidad y la maldad perversa.
Asistiría a los enfermos,
Proveería alimentos a los niños desnutridos,
Y a los ancianos y a los que sufren,
Y padecen este azote inhumano.
Crearía un mundo nuevo
En el que reine la libertad,
La paz, la amistad, la hermandad
La unión, la [...]
administrator | February 24, 2010
Εαν ημουν θεος για μια ημερα,.
Θα καταργουσα τους πολεμους
Και το απανθρωπο του αιματος,
Τις αδικιες, την πεινα και
Την μιζερια…….
Θα βοηθουσα τους αρρωστους,
Και φτωχους με τροφιμα για
Ολλους ανεξαιρετως, αυτους
Που πασχουν και πονουν…
Θα δημιουργουσα εναν
Καινουργιο κοσμο, βασιλευοντας
Η ειρηνη αδελφων, η ενωσις
Η δικαιοσυνη, ελευθερια και
Ως ιερος κρικος της φιλανθρωπιας
Συμπονοιας προστασιας του καλου
Η ελπιδα, η πιστη και η ευσεβεια
Θα ητο η [...]
dimitris | February 22, 2010
είσαι σαν τοπίο που σιγά-σιγά αλλάζει
κι ακτινοβολεί στις ακτίνες του ήλιου
ή λαμπυρίζει στις σταγόνες της βροχής,
σαν να βαδίζεις πάνω σε άμμο ηφαιστείου
σαν μια αλλόκοτη συστάδα που διαπερνά
τους εσωτερικούς κρατήρες της καρδιάς
όπου μέσα τους τρέχω να κρυφτώ…
Θέλω να δω ακέραια τη μορφή σου
μεσ’ τις ταραγμένες μου ώρες,
να προσμένω τον ίσκιο σου,
σαν αστραφτερή σταγόνα από λιακάδα,
σαν ανήσυχο [...]
Gabriel | February 19, 2010
Η ανάσα της φάλαινας
ακουγόταν σαν τη
βουτιά της πλώρης
σε φουσκοθαλασσιά.
*
Τα χελιδονόψαρα πετούσαν
στην κουβέρτα ξεψυχούσαν
Τα δελφίνια τούμπες κάναν
Απ την πλώρη μας περνούσαν.
*
Liat | February 18, 2010
The topic for the February column of ‘The Write Approach …’ is inspired by my written conversation with Nicholas Fourikis (03/04 Feb.) He discussed the freedom, or otherwise, associated with different genres of writing from his perspective. While we would all agree, I think, that the different forms have their own restrictions and demands, I want to discuss the power and the freedom that goes with working with words ‘imaginatively’ across genres. Without the use of imagination with any material we are attempting to analyse or associate with, we can only produce a more commonplace prose or verse.
tasos damianos | February 17, 2010
De
Nicolas Anguelidis – Orestes Galitis-
Napoleón Davonis – Mario Antonoglu
Ellos no se irán, ni se fueron,
Rendir mi sentido homenaje quiero,
Para todos estos celebres pioneros,
Que han seguido la trayectoria,
Y los preceptos,
De sus dignos ancestros.
Han mantenido incólume,
La vida, la historia, las costumbres,
La tradición y la estirpe,
Del nombre Griego,
Sirviendo a su colectividad,
Como gladiadores imperecederos.
Es el destello de su luminosa [...]
fourikis | February 15, 2010
(C) Nicholas Fourikis
As it takes me one to three years to write a book, I want to consider many issues before deciding what to write. The worst scenario I can imagine is to rush into a story and abandon ship after six or twelve months.
I don’t want to even think of ‘whodunit it’ stories and [...]
Makednos | February 9, 2010
Ομιλία που έγινε στις 4 Νοεμβρίου 2007 στο κτίριο της Ένωσης Θεσσαλονικέων Μελβούρνης, από τον συγγραφέα, εορτάζοντας τα 50 χρόνια από το θάνατό του Νίκου Καζαντζάκη
Astoriani | February 4, 2010
Πελώριος δίσκος, χάλκινος, απόψε η σελήνη.
Αφήνει τη σφραγίδα της στην παγωμένη νύχτα.
Μνήμες ξυπνά. Ανήσυχη η καρδιά, πώς δραπετεύει!
Κρυφές οι σκιες, ανήλιαγες.
Διάττοντες του χρόνου…
κι ως ανεβαίνει μαγικά,
κρύβεται μεσ’ τα πεύκα
σαν διαγράφουν σιωπηλά
τ’ ανέμου τις ανάσες…
Ν’ άδραζα τον χρυσάργυρο, να τον ‘φτιαχνα ασπίδα,
να προστατεύσω την μικρή, εφηβική αχτίδα,
που σφράγισε την νύχτα μου
και ξύπνησα γυναίκα…
(C) Γιώτα Στρατή, ΝΥ
Copyright [...]
Gabriel | February 4, 2010
Κάθε δάκρυ του γέρου που πέφτει,
ένα μπλε τριαντάφυλλο ανοίγει,
κάθε του ροδοπέταλο ένας καθρέφτης,
π’ αντανακλά μια ναυτική ιστορία.
Σκύβει ο γέρος να μαζέψει δάκρυα
με αρώματα της νιότης ποτισμένα,
φουρτούνες, αγάπες, αναμνήσεις,
σε ροδοπέταλα τυλιγμένα.
tasos damianos | February 2, 2010
La pluma alzada, libre, justa,
Independiente, portentosa y soberana,
Se alza al cielo estoica,
Sublime y galana,
Estampa de la vocacion,
Vivencia que siente mi alma.
Emerge de la inspiracion
De un pensamiento plenipotente
Que a raudo vuelo lleva impresa.
La letra y la palabra.
|
A new column in
Diasporic |
|
Michael
Morgan's |
Login to connect with Others on Diasporic Literature Spot:
Powered by 
Mingle
