Επάγγελμα Πατρός: Ορφανή
Posted By Frederika on September 6, 2009
Πολλές φορές σεργιάνισες
στα δρομάκια της ψυχής μου, πατέρα
Σε είδα να χαμογελάς, να στέκεσαι στο κεφαλόσκαλο
ορθός, ηλιοκαμένος με τη δυνατή του Ιούλη αχτίδα
να χαστουκίζει το πρόσωπό σου
Σε είδα κάτω απ’ την κληματαριά με το ροδοκόκκινο
τσαμπί στο χέρι να μοιράζεις αγάπη και ζωή
κι η μάνα δίπλα να μετράει τη χαρά της
Σε είδα να στριφογυρίζεις με τ’ αλέτρι
να γυρνάς απ’ το κηνύγι με το θήραμα στους ώμους
και με το μακρόσυρτο τραγούδι στα χείλια
Σε είδα στο γλέντι λεβέντικα να φέρνεις βόλτες
ψηλά το μαντήλι, γάργαρο το γέλιο κι οι μπότες σου
να τρίζουν με μανία στο πλακόστρωτο
Σύντομο το ταξίδι της ζωής σου, πατέρα
έφυγες μακρυά στου Άδη τα σκοτεινά μονοπάτια
με τους ασφόδελους και τη μάνα να σε περιμένει
Δεν θυμάμαι αν με κράτησες από το χέρι
αν με κάθισες στα γόνατά σου
αν με πήγες στο σχολείο, αν με μάλλωσες
Σήμερα στέκεσαι μπροστά μου σαν χλωμή λαμπάδα
στο φύσημα του ανέμου το φως αμυδρό
θολή, μακρυνή ζωγραφιά Απόλλωνα
Στα συρτάρια μου κρυμμένο σε ένα φάκελο
βρήκα χθες το Απολυτήριο Γυμνασίου, πατέρα.
Επάγγελμα Πατρός: Ορφανή
γράφει κάτω απο το όνομα και το επώνυμό μου
Αιωνία σου η μνήμη.
Copyright secured by Digiprove © 2009
Aγαπητή Φρειδερίκη,
Αν ζούσε σήμερα ο Πλούταρχος,ο μέγας τεχνίτης Αλυπίας,θα σου έλεγε οτι οι αγαπημένοι που φεύγουν απο αυτή την ζωή ειναι πάντα δίπλα μας και μας κρατούν το χέρι.
Εμείς δεν το βλέπουμε!
Κάποια στιγμή μας δείχνουν ένα σημάδι τους.
Έυχομαι να το δεις σύντομα!!!
Σταύρος Ανθόπουλος
Θεσσαλονίκη.
Μυροβόλο ξεχείλισμα!
Aγαπητη Φρειδερικη το ποιημα σου γεια τον πατερα, μου αγγιξε τα φυλλοκαρδια.Εχω και εγω τον ιδιο καημο με σενα. Που ξερεις? Αν υπαρχει αλλη ζωη μπωρει καπου να συνανθουμε. Σε συνχαιπω ειναι ο καλητερο σου. Ιωαννα